W marcu tego roku wyprowadziliśmy się do Anglii. Jechaliśmy
tam autem, dobrze, że mój narzeczony kupił Bore w combii :)
Miałam złe przeczucia co do naszych znajomych dzięki którym
mieliśmy zacząć "Nowe życie".
Coś w mojej podświadomości mówiło NIE UFAJ IM! I miałam
racje. Przyjechaliśmy do Anglii do tego byliśmy zmęczeni drogą. Nie spaliśmy 2
dni i nie jedliśmy. Nie mieliśmy gdzie spać bo okazało się, że dom który
mieśliśmy mieć będzie gotowy za tydzień. Znajomi zorganizowali sobie nocleg a
nam kazali spać gdzieś w aucie. Spaliśmy w lesie bo nie było nawet pieniędzy by
wynająć pokój. Po tygodniu otrzymaliśmy klucze do domu.Wszystko by było okey
gdyby nie to, że płaciliśmy na pół ze znajomymi oni mieli małe dziecko i
kolejne w drodze i zajmowali prawie cały dom a my mieliśmy tylko mały pokoik w
którym nie było jak się ruszyć tylko łóżko tam wchodziło. Miałam ich dosyć i
już nie miałam sił na kłótnie. Ciągle kazali nam pilnować ich dzieciaka a oni
sobie wychodzili cały czas było w domu brudno bo co ja posprzątałam to oni robili
wielki syf. W końcu wyprowadziliśmy się do mojej koleżanki, która mieszkała
3godz drogi od Littlehampton. Tamci znajomi wysyłali nam cały czas sms-y byśmy
wócili, że oni się zmienią. No w końcu uległam im i wróciliśmy z narzeczonym do
nich lecz znów zaczęli odwalać i było jeszcze gorzej. Miałam dość więc
wróciliśmy w końcu do Polski. Chyba już nikomu nie zaufam. Oni ciągle nas
dręczą jedna wielka patola:/ To przestroga dla wszystkich. NIe ufajcie tak
znajomym bo można się z nimi widywać nawet i codziennie ale w domu każdy ma
inne zwyczaje i nigdy nic nie wiadomo co mogą Ci zrobić...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz